به گزارش روابط عمومی شرکت آب منطقه ای قزوین، در این نشست آخرین وضعیت منابع آب منطقه، چالشهای موجود و راهکارهای اجرایی در راستای تحقق مدیریت مشارکتی و استفاده پایدار از منابع آب مورد بررسی و تبادل نظر قرار گرفت.
فرشاد شریعتی، مدیر امور منابع آب شهرستان تاکستان، با اشاره به آثار تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیدرپی در سالهای اخیر، اظهار داشت: کاهش بارندگیها، افزایش دما و برداشتهای بیرویه از منابع آب زیرزمینی موجب افت محسوس سطح آبخوانها و تشدید تنش آبی در منطقه شده است و استمرار این روند، می تواند آینده بخش کشاورزی و امنیت غذایی را با مخاطرات جدی مواجه کند.
وی بر ضرورت اصلاح الگوی کشت متناسب با شرایط اقلیمی و ظرفیت منابع آبی تأکید کرد و افزود: حرکت به سمت کشت محصولات کمآببر، افزایش بهرهوری در مصرف آب و استفاده از روشهای نوین کشاورزی، علاوه بر حفظ منابع آب، زمینهساز ایجاد امنیت غذایی، درآمد پایدار برای بهرهبرداران و پایداری اقتصادی و زیستمحیطی منطقه خواهد بود.
در ادامه این نشست، علی مؤمنعلیزاده، مسئول استقرار مدیریت مشارکتی آب در شرکت آب منطقه ای، با تشریح اهداف و رویکردهای مدیریت مشارکتی، نقش بهرهبرداران را در تصمیمسازی و تصمیمگیریهای مرتبط با منابع آب بسیار مهم ارزیابی کرد و گفت: مشارکت مستقیم کشاورزان و ذینفعان در برنامهریزیها، زمینه افزایش مسئولیتپذیری اجتماعی، کاهش تعارضات و ارتقای اثربخشی برنامههای حفاظت و صیانت از منابع آب را فراهم میکند.
مسئول استقرار مدیریت مشارکتی شرکت آب منطقه ای قزوین با تشریح وضعیت آبخوان دشت قزوین و جایگاه شهرستان تاکستان در ورودی آبخوان به ویژگی های زمین شناسی و هیدروژئولوژیکی منطقه اشاره کرد و اظهار داشت: بخش های بالادست دشت به دلیل برخورداری از رسوبات درشت دانه از بهترین مناطق آبخوان محسوب می شود اما برداشت های بیرویه، طی دهه های گذشته موجب افت شدید سطح آب زیرزمینی شده است.
وی افزود: با توجه به شرایط آبخوان دشت قزوین لازم است انتظارات، برنامه ریزی ها و درخواست ها متناسب با ظرفیت های موجود تنظیم شده و با اتخاذ رویکردهای سازگار با کم آبی نسبت به مدیریت صحیح منابع آب، کاهش سطح زیرکشت و ارتقاء بهره وری در مصرف منابع آب بویژه در بخش کشاورزی اقدام گردد.
در پایان این نشست، پس از بحث و تبادل نظر، پیگیری فرآیند ایجاد و راهاندازی تشکل آببران با هدف افزایش مشارکت بهرهبرداران در مدیریت منابع آب؛ بررسی و پیگیری یکپارچهسازی اراضی کشاورزی به منظور افزایش بهرهوری و کاهش مصرف آب؛ برنامهریزی جهت تغییر کاربریهای مورد نیاز در چارچوب ضوابط و مقررات قانونی؛ پیگیری ایجاد شهرک گلخانهای با هدف توسعه کشتهای کمآببر و افزایش بهرهوری اقتصادی مورد تاکید قرار گرفت.
