آب انبارهاي شهر قزوين

درروايات تاريخي آمده است هنگامي كه قزوين به صورت يك دژ براي پادگان و سپاهيان در برابر تاخت و تاز ديالمه ايجاد شد با آن كه دو رودخانه ديزه و ارنزك ازدو سوي آن مي گذشت به دليل قطع آب آنها در تابستان و گل آلودي آب در زمستان و بهار ساكنان دژ به ناچار از آب چاه استفاده مي كردند . پس از آن كه آبادي وسعت پيدا كرد و به صورت شهري درآمد و سكنه آن افزايش يافت مشكل ديگري نيز خودنمائي كرد و آن فروكش كردن آب چاه و خشك شدن آن بود . اين همه باعث شد كه مردم براي خلاصي از مشقت تهيه آب به ساختن آب انبار مبادرت نمايند . تا به طور دائم آب در اختيار داشته باشند . ثروتمندان آب انبارهاي خصوصي بنا كردند و اشخاص نيكوكار نيز براي كساني كه داراي خانه نبودند يا استطاعت ساختن آب انبار را نداشتند و همچنين براي طبقه فقرا و تهيدستان به تناسب جا و مكان آنها آب انبارهاي بزرگ و كوچك ساختند و وقف كردند . مردم قزوين از آب انبارهاي عمومي استفاده مي كردند رسم بر اين بود آب انبارها را اعم از شخصي يا وقفي در زمستان آب مي بستند . به اين جهت كه در اين همگام آلودگي آب ها كمتر است و اگر هم احياناً آلوده باشد بر اثر سرماي زياد از بين مي رود . به علاوه كف رودخانه ها و نهرها به واسطه جريان آب شسته و پاكيزه شده است . شب هنگام پس از ساعت ده آن هم شبهايي كه يخبندان بود آب انبارها را آب مي بستند. ازسوي ديگر معماري ساختمانها نيز به گونه اي بود كه آب انبارها حتي در تابستان از سرماي كافي بهره مند شده و نيازي به يخ نبود . در شهر قزوين تعداد زيادي آب انبار عمومي ووقفي وجود دارد كه تعدادي از آنها داراي كتيبه و تاريخ بنا مي باشند .